جــوانمــــرد

{ به نام تک ستاره زندگیم}

خداوندا.اگرروزی تو روزی از عشرت فرود آیی.لباس فقربپوشی

غرورت را برای لقمه ای نان.به زیر پای نامردان بفروشی زمین وآسمان راکفر میگویی

پروردگارا.اگرشب درمانده وخسته.تهی دست وزبان بسته

ز پیشانی عرق بسته.به سوی خانه بازآیی.زمین وآسمان راکفر می گویی

شب است وماه می رقصد.ستاره نقره میپاشد

بوی عطرشقایق ها به لب های هوس آلود زنبق.بوسه می چیند

خداونداتو میگفتی نامردان بهشت را نمی بینند

اما من دیدم نامرد نامردی را که از خون مردان عالم کاخ ها می ساخت